คู่มือดูพระ · ก.ย. 2569
รู้จักพิมพ์ ก่อนเถียงเรื่องแท้ปลอม
ข้อเถียงที่แพงที่สุด มักเกิดก่อนพิมพ์จะตรง แต่โลหะกับพระผงน้ำหนักไม่เหมือนกัน โลหะหนักที่พิมพ์ ผงหนักที่เนื้อ
14 นาที

รู้จักพิมพ์ ก่อนเถียงเรื่องแท้ปลอม
ข้อเถียงที่แพงที่สุด มักเกิดก่อนพิมพ์จะตรง แต่โลหะกับพระผงน้ำหนักไม่เหมือนกัน โลหะหนักที่พิมพ์ ผงหนักที่เนื้อ
พระเครื่องไม่ใช่สินค้าแบรนด์ อาจารย์เดียว วัดเดียว ปีเดียว ยังมีได้หลายพิมพ์ พิมพ์กำหนดโครง ริ้วจีวร หน้า ฐาน และหลัง ถ้าพิมพ์ยังไม่ตรง การเถียงเรื่องเนื้อ ผิว กลิ่น ส่วนใหญ่เป็นการเสียเวลา พิมพ์พอตรง โลหะกับพระผงต้องแบ่งแรงคนละทาง
พิมพ์เดิม พิมพ์ที่เปิดภายหลัง และพิมพ์ที่ถอดจากองค์สำเร็จ
พิมพ์เดิมคือแม่พิมพ์ที่ใช้ในรุ่นนั้น พิมพ์ที่เปิดภายหลังอาจเปิดใหม่โดยวัดหรือศิษย์ เส้นอาจถูกแกะซ้ำ ขนาดอาจหดเล็กน้อย พิมพ์ที่ถอดจากองค์สำเร็จจะได้เส้นอ้วน รายละเอียดตัน ขอบมน ในสำนวนขายภาษาจีน คำว่าพิมพ์สวยเป็นคำชม ในภาษาไทย พิมพ์สวยกับพิมพ์ถูกต้องไม่ใช่ประโยคเดียวกัน
โลหะราวเจ็ดส่วนที่พิมพ์ สามส่วนที่เนื้อ พระผงมักกลับกัน พิมพ์สาม เนื้อเจ็ด ทั้งสองต้องดูพิมพ์ แค่น้ำหนักต่าง
เหตุใดโลหะกับพระผงจึงไม่ใช่สัดส่วนเดียว
เอาโลหะเป็นตัวอย่าง เจ็ดส่วนคือพิมพ์ โครง เส้น ฟัน ตรงแม่รุ่นนั้นหรือไม่ อีกสามส่วนคือเนื้อ โลหะผสม สนิม ความเก่าเข้ากับรุ่นหรือไม่ พิมพ์ไม่ตรง เนื้อจะเก่าเพียงใดก็ไม่ผ่านด่านแรก พิมพ์ที่ถอดจากองค์สำเร็จ ความเก่าที่ทำขึ้น และผิวจากสารเคมี มักแตกที่พิมพ์ก่อน
พระผงมักกลับกัน กดพิมพ์ แรงไม่เท่ากัน ความคมจากพิมพ์เดียวต่างได้มาก จุดเล็กอาจไม่ขึ้น จึงอย่าตัดสินจากว่าคมพอหรือเส้นบางมีครบ ต้องดูด้วยว่าเนื้อหลวมหรือแน่น สีและเม็ดใต้แว่นเข้ากับรุ่นหรือไม่ จากประสบการณ์ขณะนี้ พระผงราวสามส่วนที่พิมพ์ เจ็ดส่วนที่เนื้อ
มิได้แปลว่าพระผงจะไม่เทียบพิมพ์ ยังต้องดู แค่น้อยกว่าโลหะ วัตถุดิบต่าง สี เนื้อ โครงสร้างใต้แว่นย่อมต่าง การทำทั้งรุ่นให้เหมือน ยากกว่าถอดแม่โลหะ เนื้อผงใต้แว่นค่อนข้างนิ่ง และค่อนข้างยากที่จะปลอม แต่ยากปลอมไม่ใช่ไม่ต้องเทียบพิมพ์ พิมพ์ผิดชัด จงคัดออกก่อน พิมพ์พอตรง จึงย้ายแรงไปที่เนื้อและความเก่า
เครื่องราง ไม่ใช่ทุกองค์มีพิมพ์
ที่วงผู้ใช้ภาษาจีนเรียกตามเสียงของคำว่าเครื่องราง คือของศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่เป็นรูปพระ ตะกรุด ผ้ายันต์ เขี้ยว ปลัดขิก สิงห์ เสือ และโลหะทำมือบางส่วน อยู่ในนี้ อยู่คู่พระเครื่อง แต่วิธีทำมักไม่เหมือนกัน
เครื่องรางหลายองค์ทำทีละชิ้นด้วยมือ ไม่มีแม่พิมพ์ และไม่มีชุดที่กดจากพิมพ์เดียว สัดส่วนเจ็ดสามของโลหะ และสามเจ็ดของพระผง ยกไปวางทั้งก้อนไม่ได้ ของที่ไม่มีพิมพ์ แรงควรอยู่ที่ลายอักขระ รอยมีด วัสดุ ความเก่า และว่าเข้ากับงานที่รู้จักของอาจารย์และรุ่นนั้นหรือไม่
เครื่องรางบางส่วนยังกดหรือหล่อ มีพิมพ์ ก็ยังต้องเทียบ ไม่มีพิมพ์ ก็อย่าแสร้งว่ามี การยกคำว่าดูพิมพ์ก่อน ไปใช้กับของที่ไม่มีพิมพ์ คือพาการคุยออกนอกทาง
มีพิมพ์ จงเทียบพิมพ์ก่อน ไม่มีพิมพ์ พิมพ์ไม่ใช่บทแรก
การเทียบพิมพ์ต้องใช้ตัวอย่าง ไม่ใช่ความรู้สึก ตัวอย่างที่เชื่อได้มาจากของที่มีทางมาชัด และภาพร่วมสมัยจากวัด ภาพในเน็ตเป็นจุดตั้งต้น ไม่ใช่คำปิด — เลนส์ รีทัช และแสงสะท้อน ล้วนแก้เส้นได้


