บังสุกุลตาย: ระลึกถึงผู้ล่วงลับและพิจารณาความเกิดดับของสังขาร｜อะนิจจา วะตะ สังขารา → Aniccā vata saṅkhārā → 阿匿渣 哇打 桑卡拉

คาถาบาลีนี้ขึ้นต้นว่า อะนิจจา วะตะ สังขารา เว็บไซต์วัดพิชโสภารามจัดไว้ในหัวข้อ บังสุกุลตาย ซึ่งใช้เกี่ยวกับพิธีสำหรับผู้ล่วงลับ เสียงอ่านนี้ใช้ข้อความครบสี่วรรคตามที่วัดเผยแพร่ สวดหนึ่งรอบ

ความหมายโดยสรุป: สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา เกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป ความสงบระงับแห่งสังขารเหล่านั้นเป็นสุข เป็นการเตือนใจให้เห็นความไม่เที่ยงและคลายความยึดมั่น

โอกาสที่ใช้: ระลึกถึงผู้ล่วงลับ หรือพิจารณาความเปลี่ยนแปลงระหว่างการสวดมนต์และภาวนาในชีวิตประจำวัน เพื่อไม่ประมาทและเห็นคุณค่าของเวลาที่มีอยู่ หากใช้ในพิธีศพอย่างเป็นทางการ ควรปฏิบัติตามคำแนะนำของวัดและพระสงฆ์ผู้ประกอบพิธี

เสียงอ่านมีเฉพาะบาลีสี่วรรค ไม่รวมคำประกอบพิธีหรือคาถาอื่น ชื่อภาษาจีนและอังกฤษเป็นชื่ออธิบายเนื้อหา ส่วนอักษรจีนท้ายชื่อเป็นเพียงตัวช่วยใกล้เสียงแบบไทย ควรฝึกอ่านควบคู่กับต้นฉบับและคำแนะนำจากผู้รู้การสวดบาลี